Het blijft lekker lopen! 22-04-2007

Dylan en ik zijn weer op pad gegaan op zoek naar de karpers. We begonnen eerst met plekjes maken. Daarna werd de eerste plek bevist, maar helaas hier geen stootje, net zoals op de volgende plek. De volgende stek leverde wel vis op, maar het duurde erg lang, maar zaten toch op de stek. Ik ving er een mooie schub van 12 pond.

Aangekomen bij de volgende stekjes werd al vrij snel duidelijk dat het daar niks zou worden als we op de bodem bleven vissen. Dus dobbertje en lood omhoog en vissen met een broodkorst. Een stuk of 8 korstjes werden gevoerd. Na eventjes wachten kwamen daar de eerste karpers omhoog, ze waren eerst wat bang, maar later was er wat meer vertrouwen. Dit was het moment... Ik gooide en vrijwel meteen kwam er langzaam een schubkarper omhoog, tikt het korstje aan en zakt weer naar beneden. We zijn 'm een rondje zwemmen en wederom komt de vis omhoog. De bek ging open en de korst verdween naar binnen. BAM! Een aanbeet aan de oppervlakte blijft de mooiste en spannendste van alle karperaanbeten. Even later schoof ik mijn net onder een mooie karper van 11 pond.

Helaas voor Dylan lukte het hem die dag niet om een karper te haken, ik had vandaag meer geluk.

Groetjes,

Duncan Swart