Afsluiting snoekseizoen. 01-03-2007

Vandaag dan de laatste officiŽle snoeksessie van dit seizoen van mijn kant, het was een moeilijke sessie samen met Tim Heijne (bij bezoekersfoto's staan een aantal foto's van hem, van zijn eigen vissessies), maar er werden toch nog wat snoeken gekletst.

Om even voor 9.00 stond Tim bij m'n huis, en een aantal minuten later gingen we richting het normale vaarwater. Trollen tot we snoek zagen jagen en daar een witvis te water laten was het plan. Onze wijk leverde niet eens een stootje op. De Gouw was ook al niet veel beter, maar bij het z.huis in de buurt wist Tim een snoek te verspelen, jammer, het kleine pluspunt was we er weer wat meer vertrouwen in hadden! Bij de sloot die ik eerst de Kolksloot noemde, maar waar ik nu een andere bijnaam voor aan het verzinnen ben, was het bij de grote brug Tim weer die een snoek wist te haken en deze bleef wel hangen en kon de boot onvrijwillig even van binnen kijken. Deze snoek betekende een evenaring van het snoekrecord van Tim: 80 cm. De kieuwgreep deed Tim bij deze snoek ook voor het eerst en dat ging best goed! Foto's voor op de site en terug om binnenkort voor nieuwe snoek(jes) te zorgen.

Om te bevestigen aan Tim dat er nog veel grotere snoek zwemt, sprong er een dikke meter+ voor de boot op een witvis. We trollen er nog 2x overheen, maar nee... Bij de plaatselijke jachtwerf wilde een zwaan nog even duidelijk maken dat er met hem niet te focken valt door op ons af te vliegen en 2 meter voor de boot te stoppen, okť dat was duidelijk. Bij het bruggetje was het niks en hierna waren de wijken in Oostzaan weer aan de beurt om bekletst te worden. Onder de grote brug waar Giovanni zijn eerste snoek ving kreeg ik een snoeiharde aanbeet op de SD. De vis was moeilijk aan het wateroppervlak te krijgen, wat ons deed vermoeden aan een grote snoek, maar het tegendeel was waar, een zeventiger kwam moegestreden bij de boot boven, maar bij de laatste keer kopschudden had de snoek zich bevrijdt. Een doodlopende wijk waar onze boot al zo'n half jaar niet meer is geweest werd daarna afgevist, maar meer dan een aanbeet die 3 seconden bleef hangen gebeurde niet. De bewezen wijk moest dan maar succes bieden en na een kilometertje trollen, tijdens het zoeken naar jagen, kreeg ik een vreselijk harde aanbeet, de snoek scheurt meteen door m'n slip en daarna viel de spanning weg, dus gefrustreerd draai ik m'n lijn binnen. Tot mijn verbazing liep mijn lijn steeds meer weg, de snoek was in zeker seconden naar de andere kant van de sloot geraced. Een echte F1-snoek! Hierna was de pret snel over, want de snoek kwam hierna vrij snel bij de boot. De SD zat mooi in het scharniertje, maar om geen risico te lopen op weer een verspeelde snoek, twijfelde ik niet een voerde de kieuwgreep(landing) succesvol uit. Een F1-snoek van 78 cm. had me wel verbaast door de snelheden die werden gezwommen. Zwemmen maar weer...

Aan de laatste visdagen bleek dat er meestal in de buurt waar de snoek werd gevangen wel snoek kolkt en na 20 meter werd dat bevestigt door snoeken op verschillende plekken jaagden, deze plekken hebben we een voor een afgevist met een voorn onder de dobber. Bij de tweede plek tsjoepte mijn dobber al vrij snel na het ingooien. Contact, tik, tik, bam, plons! Dit was het ritueel wat werd en word uitgevoerd bij een aanbeet op natuurlijk aas en dat contact moet (maximaal) binnen 10 seconden gemaakt zijn. De vechtstyle deed me erg denken aan die van een snoekbaars, maar wederom was het tegendeel waar... Een beauty van een snoek had de dreg prachtig in het scharnier zitten en deze kon na het landen er gemakkelijk uit. 78 cm. was de snoek weer. Nadat Tim een aantal foto's gemaakt had (waaronder een mooie 'George of the Jungle-foto') van deze 'fat beauty' mocht ook deze snoek weer terug.

Na deze vis zijn we nog gaan zoeken naar kolkende snoek, maar het werd niet gevonden, dus maar op een plek waar we eerder op de dag snoek zagen jagen, maar meer als een bakkie soep scoorden we er niet. Trollend gingen we weer op zoek naar andere snoeken, maar op de plek waar we op zoek waren naar de jagende snoek verspeelde Tim weer een snoek. Vele meters gleden onder de Linder door, maar geen extra krassen in de pluggen. Vol gas naar de volgende wijk was het plan en dit gebeurde, maar bijna bij de wijk aangekomen werd m'n pet geschept door de wind, dus nu kon ik gaan vissen op m'n pet en met succes! De pet kon mooi drogen aan de hengelsteun... De 'Hane 2' werd ook weer afgevist, maar de sloot gaf goed het beeld aan van de dag: stil met af en toe wat drukte. Ook deze wijk werd visloos afgesloten. Een stukje polder werd meegepakt, maar niks. De brug waar we er maandag 2 onder hadden, leverde ook niks op. Om ons te troosten, zijn we naar de snackbar gescheurd en hebben we daar lekker zitten snacken. Na de snacks was het weer tijd om te vissen, dus werd er koers gezet naar een wijk in het kalf en bij de bruggetjes die we tegenkwamen werd even getrold. Ook dit was resultaatloos en dat is het perfecte woord voor de wijken die we nog bezochten met wat kunstaas in het Kalf. Inmiddels begon het te regenen, dus zijn we gestopt. Het was niet wild, maar het was wel gezellig en daar gaat het ook om. De karpers gaan de komende tijden wat meer in het dag(en misschien nacht-)licht staan als het ff uitkomt.

Groetjes,

Duncan Swart